مرد بهایی طلب، نه مرد بهانه

گرد معربد مگرد و سفله و نادان

زین سه، که گفتم، کرانه گیر، کرانه

گر هوس همدمی کنی و حریفی

باده ناسخته ده به سخت، که باده

سست کند سخت را کلید خزانه

جام چو گردان شود، به قاعده مطرب