تا روی خویش از چشم من پوشیده ای، ای مهربان

در مهر کوش، ای با تو من در بند دیر و زود نه

از ما تو دل می خواستی، دل چیست؟ کندر عشق تو

جان می دهیم و هم چنان از ما دلت خشنود نه

از چشم من بی روی تو جز خون دل پالود؟ نه

از من ندیدی جز وفا، با من نکردی جز جفا

شرع این اجازت کرد؟ لا عقل این سخن فرمود؟ نه