شرع این اجازت کرد؟ لا عقل این سخن فرمود؟ نه

تا روی خویش از چشم من پوشیده ای، ای مهربان

از چشم من بی روی تو جز خون دل پالود؟ نه

از من ندیدی جز وفا، با من نکردی جز جفا

از آتش سوزان دل دودم به سر بر می شود

ای ذوق حلوای لبت بی آتش و بی دود نه

تا لاف عشقت می زنند آشفته حالان جهان