تا لاف عشقت می زنند آشفته حالان جهان

شرع این اجازت کرد؟ لا عقل این سخن فرمود؟ نه

از آتش سوزان دل دودم به سر بر می شود

ای ذوق حلوای لبت بی آتش و بی دود نه

چون اوحدی در عشق تو آشفته حالی بود؟ نه