عوض آنکه به خون جگرت پروردم

تا چه کردم که مرا از نظر انداخته ای؟

هر دم از دور مرا بینی و نادیده کنی

خویش را نیک به جایی دگر انداخته ای

دل من بردی و خون در جگر انداخته ای

ناوک غمزه بیندازی و بگریزی تو

تا ندانم که تو بیدادگر انداخته ای