گل نقل نیست باده بنه، کز دهان و لب

زر در کمر کشیده و بر کوه بسته ای

امروز گو: شکفته مشو هیچ گل، که تو

صد گلبن شکفته و صد لاله دسته ای

یک خانه شهد و شکر و عناب و پسته ای

برخیز و شمع را بنشان، یا بهل چنان

تا شمع بیندت که چنین خوش نشسته ای