هر شب خروش عاشقان باشد چو کوس نوبتی

دولت ز در باز آمدی ما را پس از بی دولتی

گر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»

می زیبد او را سلطنت، زیرا که پیش درگهش

از سرکشی او چون علم در جنگ با ما روز و شب

ما در برش زاری کنان مانند کوس نوبتی

دادم به زلفش دوش دل، چشمش به ترکی گفت: هی!