دادم به زلفش دوش دل، چشمش به ترکی گفت: هی!

هر شب خروش عاشقان باشد چو کوس نوبتی

از سرکشی او چون علم در جنگ با ما روز و شب

ما در برش زاری کنان مانند کوس نوبتی

او را چو کردی پیشکش، ما را نیاری خدمتی؟

من می توانم بوسها دزدیدن از لعلش ولی

چشمش چو غوغا می کند می ترسم از بی حرمتی