او را چو کردی پیشکش، ما را نیاری خدمتی؟

از سرکشی او چون علم در جنگ با ما روز و شب

ما در برش زاری کنان مانند کوس نوبتی

دادم به زلفش دوش دل، چشمش به ترکی گفت: هی!

من می توانم بوسها دزدیدن از لعلش ولی

چشمش چو غوغا می کند می ترسم از بی حرمتی

شکر به دامن می کشند از لعل او تردامنان