ای که ز بیگانگی هیچ بنگذاشتی

گر تو سری میکشی تا نکنی آشتی

ما ز تو سرکش تریم،پس تو چه پنداشتی؟

ما دل صد آشنا بهر تو بگذاشتیم

با تو چه سودی نداشت صلح، به جنگ آمدیم

کار چو مشکل شود جنگ به از آشتی

شاخ ستم کشته ای، بار جفایی بچین