با تو چه سودی نداشت صلح، به جنگ آمدیم

ما ز تو سرکش تریم،پس تو چه پنداشتی؟

ما دل صد آشنا بهر تو بگذاشتیم

ای که ز بیگانگی هیچ بنگذاشتی

کار چو مشکل شود جنگ به از آشتی

شاخ ستم کشته ای، بار جفایی بچین

هم تو توانی درود تخم که خود کاشتی