بیا، که جز تو نظر بر کسی نیفگندم

که پیش اهل حقیقت به خویش می خندی

هزار نامه به خون جگر سیه کردم

هنوز قاصرم از شرح آرزومندی

به خشم اگر چه مرا از نظر بیفگندی

ز بندگی به جفایی چگونه بر گردم؟

که گر به تیغ زنی هم چنان خداوندی