ساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری

پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاری

نوش کن جام صبوح و کوش کز شاخ گل تر

بلبلی هر دم بنالد، بلکه چون بلبل هزاری

چون به دستم باده دادی شیر گیرم کن به شادی