چو گفتم: عاشقم، بر تو، شدی بر خون من چیره

ترا می زیبد از خوبان غرور و ناز و تن داری

که عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری

نمی رنجم کنون از تو،که این شوخی ز من داری

دل ار تو خواستی، دادم دل مجروح و جان بر سر

چو بردی بی سخن جانم، دگر با من سخن داری؟