دل ار تو خواستی، دادم دل مجروح و جان بر سر

که عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری

چو گفتم: عاشقم، بر تو، شدی بر خون من چیره

نمی رنجم کنون از تو،که این شوخی ز من داری

چو بردی بی سخن جانم، دگر با من سخن داری؟

مرا در جامه می جویی، نیابی جز خیال از من

چه جای جامه؟ کین جا تو شهیدان در کفن داری