دلاویزی و دلبندی،نمی دارم شکیب از تو

چو بردی بی سخن جانم، دگر با من سخن داری؟

مرا در جامه می جویی، نیابی جز خیال از من

چه جای جامه؟ کین جا تو شهیدان در کفن داری

که بالایی چو سروت هست و زلفی چون رسن داری

نظیر زلف هندوی تو گر گویم خطا باشد

گه از شامش سحر خیزد، گه از چینش ختن داری