چو فرهاد، اوحدی، دانم که روزی بر سر کویت

بر توسیم را قدری، که خود سیمین بری داری

شکایت کردم از جور تو یاران را و گفتندم:

برو بارش به جان می کش، که نازک دلبری داری

ببازد جان شیرین را، که شیرین شکری داری