گرت با روی او باشد تمنای نظربازی

نخست آگاه کن خود را، چو بازی نرد درد او

که زودت مات گرداند غمش، گر بی خبر بازی

نمی باید که از ناوک نظر بر هم نهی هرگز

دلت خود برد و گر زین پس سرت سودای او دارد

چنان باید که گر جانت بخواهد، بی جگر بازی

اگر روزی سرش خواهی، بنه گردن به رنجوری