دلت خود برد و گر زین پس سرت سودای او دارد

که زودت مات گرداند غمش، گر بی خبر بازی

نمی باید که از ناوک نظر بر هم نهی هرگز

گرت با روی او باشد تمنای نظربازی

چنان باید که گر جانت بخواهد، بی جگر بازی

اگر روزی سرش خواهی، بنه گردن به رنجوری

که گر رنجور او باشی کنی با گل شکربازی