نخواهی مرد آن بودن که: گردی گرد عشق او

که گر رنجور او باشی کنی با گل شکربازی

چو داغ مهر او داری، منه بر دیگری خاطر

که با او زشت باشد، گر هوس جای دگر بازی

مگر چون اوحدی وقتی که هر چه هست در بازی