در پای خویش ریزش،روزی اگر بریزی

هر ساعتی به شکلی، هر لحظه ای بینگی

دوداز دلم برآری، خون از جگر بریزی

گر تشنه ای به خونم، حاکم تویی،ولیکن

مانند آفتابی، کز بس شعاع خوبی

چون دیده بر تو دوزم، نور از نظر بریزی

در شهر اگر نماند شکر، چه غم؟ که روزی