حلق کدو بگیر و به غلغل در آورش

تا دست می رسید به درد مروقی

کامی بران، که عمر سواریست تیزرو

در زیر ران او چو شب و روز ابلقی

دشمن بهل، که میزند از دور بقبقی

بی سرو قامتی منشین بر کنار گل

از من تو راست گوش کن این حال مطلقی