که به ابرو چو کمانی و به بالا چو خدنگی

هر دمت رای کسی باشد و اندیشه جایی

من ندانم که تو خود بر چه طریقی و چه ینگی

سپر انداخته ام پیش جفا و ستم تو

از تو امید چه دارم؟ که به یک عهد نپایی

با تو همراه چه باشم؟ که به یک بوسه بلنگی

آن چنان خوی بد و طبع ستمگر که تو داری