روی ترا تکلف زلفی بکار نیست

گر در رخ تو نیک بکردی تاملی

تو خوش نشسته فارغ و اصحاب شوق را

هر دم بخیزد از سر کوی تو غلغلی

این بس که وقتها بترازیش کاکلی

در سیل خیز گریه نمی ماند چشم من

گر داشتی چو چشم تو زان ابروان پلی