گر داشتی چو چشم تو زان ابروان پلی

روی ترا تکلف زلفی بکار نیست

این بس که وقتها بترازیش کاکلی

در سیل خیز گریه نمی ماند چشم من

آنرا که آرزوی گلستان وصل تست

از خار خار هجر بیاید تحملی

بر سر مکش که خوب ترین دستگاه تو