از خار خار هجر بیاید تحملی

در سیل خیز گریه نمی ماند چشم من

گر داشتی چو چشم تو زان ابروان پلی

آنرا که آرزوی گلستان وصل تست

بر سر مکش که خوب ترین دستگاه تو

حسنست و کار تو نبود بی تزلزلی

دردا! که نقد و جنس من اندر سر تو رفت