دردا! که نقد و جنس من اندر سر تو رفت

از خار خار هجر بیاید تحملی

بر سر مکش که خوب ترین دستگاه تو

حسنست و کار تو نبود بی تزلزلی

نادیده از لب تو به نوعی تفضلی

ای گل، برای وصف تو در باغ روزگار

بهتر ز اوحدی نبود هیچ بلبلی