گر بر تو کنم گویی: ای وای مسلمانی!

یک روز نمی آیی، تا در غم خود بینی

صد خانه چون دوزخ، صد دیده چون خانی

جوری که تو، ای کافر، کردی و پسندیدی

زینسان که سراسیمه گشت اوحدی از مهرت

او باز کجا دارد دست از تو به آسانی؟

در وصف تو دیوانی از شعر چو پر کرد او