تو در اول قدم همی مانی

که جزو نیست هر چه می دانم

که ازو خاست هر چه می دانی

دو قدم راه بیش ، نیست ولی

هر چه هستیست در تو موجودست

خویشتن را مگر نمی دانی؟

ای که روز و شبت همی خوانم