نشسته ام که بجویی مرا، خیال نگه کن

چه سود خاطر ما را به جانبت نگرانی؟

که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی

مگر به روز بیاییم و گرنه کی تو بخوانی؟

ز دوری تو چنان گشته ام ضعیف و شکسته

که گر ز دور ببینی مرا، تو باز ندانی