ز دوری تو چنان گشته ام ضعیف و شکسته

که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگرانی

نشسته ام که بجویی مرا، خیال نگه کن

مگر به روز بیاییم و گرنه کی تو بخوانی؟

که گر ز دور ببینی مرا، تو باز ندانی

تو آفتاب و من آن ذره ام ز پرتو مهرت

که از دریچه درآیم، گرم ز کوچه برانی