دوش فرمودی که خواهم کشتن آن شوریده را

حاصل از عشقت نمی بینم بجز غم خوردنی

پرورش مشکل توان کرد از چنین پروردنی

از پس سالی عف الله! نیک یاد آوردنی

سر ز شمشیرت نمی پیچم، که اندر دین من

دولت تیزست شمشیری چنان در گردنی