تو در آن روز بکوشی و جفا بیش کنی

با چنان تیر و کمانی که ترا می بینم

عزم داری که دلم را سپر خویش کنی

از تو آن روز که امید وفایی دارم

خلق بی زخم چو قربان غمت می گردند

آن همه تیر چه محتاج که در کیش کنی؟

گر ترا دست به جور همه عالم برسد