گرم دامن دیده جیحون کنی

نگویم به کس حال بیداد تو

که ترسم بگویند و افزون کنی

نمی دارم از دامنت دست باز

برآنی که بر من کنی رحمتی

چه سودم دهد؟ گر نه اکنون کنی

نبود این گمان اوحدی را بتو