برآنی که بر من کنی رحمتی

که ترسم بگویند و افزون کنی

نمی دارم از دامنت دست باز

گرم دامن دیده جیحون کنی

چه سودم دهد؟ گر نه اکنون کنی

نبود این گمان اوحدی را بتو

که با او دل خود دگرگون کنی