برت زانو زند، گوید: تو آغا باش و من اینی

به عارض حیرت حور و به قامت غیرت طوبی

به رخ سرمایه مهر و به دل پیرایه کینی

ترا، ای ترک، اگر روزی ببیند خسرو گردون

سخن گویی و می خواهم که دردت زان زبان چینم

ولی ترسم که بد گویان بگویندم: سخن چینی

رخم زردست و آهم سرد و لب خشک از فراق تو