رهامکن که: به کلی اسیر آز شوی

ز دوستان که تو در شهر خود رها کردی

گمان نبود که زینگونه بی نیاز شوی

تو در دیار خود از خسروان مملکتی

درین حدیقه بسی رازهای پنهانیست

به کوش تا مگر از محرمان راز شوی

زنیست صورت دنیا، مهل که دست طمع