به کوش تا مگر از محرمان راز شوی

تو در دیار خود از خسروان مملکتی

رهامکن که: به کلی اسیر آز شوی

درین حدیقه بسی رازهای پنهانیست

زنیست صورت دنیا، مهل که دست طمع

به دامن تو رساند، که بی نماز شوی

حضور خلق نباشد ز فتنه ای خالی