چو زاد آن مقر اینجا به دست باید کرد

به دامن تو رساند، که بی نماز شوی

حضور خلق نباشد ز فتنه ای خالی

درین میانه سزد گر به احتراز شوی

تو هیچ راه نیابی چو بی جواز شوی

چو اوحدی ز جهان دست حرص کن کوته

که وقت شد که در آن منزل دراز شوی