بر مهر تو چون دل نهد این عاشق آهی؟

رخت و خر خود را همه بگذاشتم اینجا

چون یار مسیحم، بسم این چهره کاهی

از من مطلب مهر خود، ای شاهد دنیا

اینجا نتوان کرد مقام، ار چه دلم را

روزی دو سه مهمان تو کرد این تن ساهی

جز در رسن عشق مزن دست ارادت