جز در رسن عشق مزن دست ارادت

بر مهر تو چون دل نهد این عاشق آهی؟

اینجا نتوان کرد مقام، ار چه دلم را

روزی دو سه مهمان تو کرد این تن ساهی

تا یوسف مصری شوی، ای یوسف چاهی

اینجا منشین پر، که جزا می نتوان یافت

عمر ابد و مملکت نامتناهی