مجموع تو در خانه و مرد و زن شهری

هر کس قدحی در کف و ما کشته بویی

من شیشه خود بر سر کوی تو شکستم

کز سنگ تو بیرون نتوان برد سبویی

هر یک ز فراق تو پراگنده به سویی

یک روز برون آی، که هستند بسی خلق

در حسرت دیدار تو بر هر سر کویی