گفتم: آن سیب زنخدان تو خواهم که ببویم

گفت: شرطیست که با من سخن یاوه نگویی

گفتم: آن عهد تو می بینم و بسیار نپاید

گفت: اندر پیم آن به که تو بسیار نپویی

گفت ترسم بگزی سیب زنخدان چو به بویی

گفتمش: مویه کنانم شب تاریک ز هجرت

گفت: می بینمت، انصاف، که باریک چو مویی