به هرزه می گذرد عمر، وارهان، دریاب

گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاب

تو غافلی و رفیقان به کار سازی راه

چه خفته ای؟ که برون رفت کاروان، دریاب

هزار بار ترا بیش گفته ام هر روز