هزار بار ترا بیش گفته ام هر روز

به هرزه می گذرد عمر، وارهان، دریاب

تو غافلی و رفیقان به کار سازی راه

چه خفته ای؟ که برون رفت کاروان، دریاب

که : هین! شبی دوسه بیدار باش، هان! دریاب

جوان چو پیر شود، کار کرده می باید

ز پیر کار نیاید، تو، ای جوان، دریاب