کوشسته بود دست ز چیزی که ماسواست

دست از جهان بشوی و پس آنگاه پیش دار

زیرا که بوسه بر کف دستی چنان رواست

دست کلیم را ید بیضا نهاد نام

ای سالک صراط سوی، راست کار باش

کان رفت در بهشت که در خط استواست

گفتی که: عارفم، ز کجا دانم این سخن؟