صندوق تو ز روی به زر در گرفته ایم

این عود زن نگار، که همرنگ کهرباست

عودی که میوه دل زهرا درو بود

نشگفت اگر شکوفه او زهره سماست

وین زرفشانی ارچه برویست بی ریاست

روزی ز سر گذشت تو دیدم حکایتی

زان روز باز پیشه من نوحه و بکاست