بر تربت تو وقف کنم کاسهای چشم

زان روز باز پیشه من نوحه و بکاست

تا میل قبه تو در آمد به چشم من

تاریکی از دو چشم جهان بین من جداست

زیرا که کیسه زرم از سیم بی نواست

تابوت تو ز دیده مرصع کنم به لعل

وین کار کردنیست، که تابوت پادشاست