بر آن خورد که برش جامها فرستادست

کجا به ناله زار تو گوش دارد شب؟

که تا سحر ز غم دیگری به فریادست

ز نامها که فرستاده ای چه سود؟ کزو

گرت بسان قلم سر همی نهد بر خط

به هوش باش، که خاطر هنوز ننهادست

برافکن، ای پدر، از مهر آن برادر دل