به چنین مملکتی شاد چه باشی؟ که درو

کین چنین صید به عمری دوسه بازی باشد

تا به کی قصه مال و زر و بستان و سرای؟

سر خود گیر، که این مشغله فاری باشد

غایت مرتبت تختی و داری باشد

چه روی بر سرخاکی به تکبر؟ که و را

چون تو در هر قدمی چند هزاری باشد